Darkwave, deathrock, EBM: wat zijn de verschillen

Darkwave, deathrock, EBM - drie namen die vaak samen opduiken, maar elk een heel eigen geluid, uitstraling en manier van kleden hebben. Als je al een tijdje in deze scene zit of er net in begint te vinden, weet je waarschijnlijk dat ze door elkaar halen voor stevige discussies kan zorgen.

Darkwave, deathrock en EBM zijn drie aparte muzikale stromingen met hun eigen wortels, visuele tradities en benadering van stijl. Darkwave draait om zachtheid, romantiek en poëzie, deathrock put uit punk rock en theatrale overdrijving, en EBM staat voor industriële klanken en een futuristische, technische uitstraling. Elk genre heeft zijn eigen invloed op wat fans aantrekken.

In dit artikel lees je:

• hoe het geluid van elk genre zich vertaalt naar concrete kleding en accessoires
• welke bands de visuele stijl van elke scene hebben gevormd
• wat er gebeurt als je deze drie esthetieken in één look combineert

Laten we beginnen.

Hoe vertaalt het geluid van elk genre zich naar stijl en kleding?

Muziek en kleding zijn in deze scenes onlosmakelijk verbonden. De manier waarop darkwave, deathrock of EBM klinkt, heeft een heel concrete invloed op wat fans van die genres aantrekken.

Darkwave klinkt melancholisch, romantisch, vaak opgebouwd rond synthesizers en een rustiger tempo. In mode vertaalt zich dat naar lange jurken van tule of fluweel, losse jassen en kanten details bij de kraag of manchetten. Het silhouet is vaak vloeiend en zacht, niet per se strak. Materialen spelen een grote rol: velours, chiffon en satijn passen hier veel beter dan hard leer of zware denim. Een goed voorbeeld zijn maxi-jurken met een uitlopende rok en een kanten inzet bij het decolleté, die je zowel voor een avondje uit als dagelijks kunt dragen, gewoon met platte enkellaarzen in plaats van hakken.

Deathrock is voortgekomen uit punkrock, en dat zie je meteen terug in de kleding. Gescheurde netten, hoge Doc Martens, leren jacks met patches, flink verwaaid haar en sterke contrasten tussen zwart en wit. Het is een visueel agressievere stijl, met een duidelijke DIY-inslag, en de verschillen tussen gothic en punk zijn hier bijzonder goed zichtbaar. Zelf kies ik voor dit soort combinaties het vaakst voor concerten, omdat ze veel bewegingsvrijheid geven en er ook na een paar uur nog goed uitzien. Een veelgemaakte fout is het kopen van kant-en-klare, te gepolijste sets die er onecht uitzien. Bij deathrock telt juist dat je de sporen van gebruik ziet, zelf aangebrachte patches en badges die je op specifieke events hebt verzameld.

EBM, ofwel electronic body music, klinkt hard, ritmisch en industrieel. De kledingstijl gaat een vergelijkbare kant op: cargbroeken, zware schoenen met dikke zolen, strakke tops, bretels en militaire details. Veel synthetische materialen zoals latex, PVC en nylon. Het silhouet is doorgaans compacter en sportiever dan bij darkwave, en de totaallook oogt functioneel in plaats van decoratief. Het loont om goed te letten op de snit van de broek: wijde cargbroeken met veel zakken geven hier een heel ander effect dan strakke PVC-leggings, ook al passen beide varianten binnen deze stijl.

Die verschillen zijn niet toevallig. Elk van deze scenes had zijn eigen clubs, zijn eigen publiek en zijn eigen rituelen. Kleding was gewoon onderdeel van hoe je erbij hoorde, en dat is nog steeds te zien in hoe deze stijlen er vandaag uitzien. Als je geïnteresseerd bent in een van deze genres en stylingsideeën wilt opbouwen die ergens op gebaseerd zijn, is het de moeite waard om te beginnen met muziek luisteren en archieffoto's van concerten en clubs uit de jaren 80 en 90 te bekijken. Het kan ook helpen om te kijken naar hoe grunge verschilt van gothic op het gebied van stijl en kleding. Dat geeft een veel beter referentiepunt dan kant-en-klare overzichten uit catalogi.

Welke bands hebben de visuele richting van deze scènes bepaald?

Specifieke bands hebben hier een enorme invloed gehad, want gothische scènes ontwikkelden zich altijd rondom muziek en de mensen die die muziek maakten. Het waren geen trends van tijdschriftcovers, maar een stijl die groeide vanuit artiesten en hun publiek. Het helpt om dat in je achterhoofd te houden als je inspiratie zoekt, want als je de context begrijpt, kun je concrete kledingstukken beter kiezen in plaats van gewoon een complete look te kopiëren.

Siouxsie and the Banshees is een van de belangrijkste referentiepunten voor de deathrock-esthetiek en de vroege gothic-scene. Siouxsie Sioux combineerde zware eyeliner, zwarte rafelige stoffen, leren details en haar met veel volume. Die stijl bepaalt nog steeds de richting voor mensen die iets zoeken dat tegelijk scherp en theatraal is. Als je foto's bekijkt van haar concerten uit de late jaren zeventig en tachtig, let dan op de verhoudingen: smalle bovenstukken gecombineerd met een brede, uitgewerkte onderkant, of juist andersom, een krachtig silhouet opgebouwd door het volume van het haar en een minimalistische snit van de kleding. Het werkt nog steeds en je hoeft de hele look niet één op één te kopiëren.

In de darkwave lagen de accenten anders. Bands zoals Dead Can Dance inspireerden op een manier die dichter bij middeleeuwse en oosterse stoffen lag, met losse snits, gelaagdheid en een gedempte kleurenpalet. In plaats van leer en studs verschenen er lange linnen of katoenen rokken, losse tunieken en zware kettingen met stenen. Gelaagdheid was hier het centrale middel, bijvoorbeeld een linnen jurk over een aansluitend shirt met lange mouwen, aangevuld met een brede riem en een paar kettingen van verschillende lengtes. Zo'n combinatie is comfortabel, praktisch en werkt zowel in de zomer als op koelere dagen.

EBM zag er heel anders uit. Front 242 en Nitzer Ebb propageerden een strakke, technische stijl: kort haar of geschoren hoofden, militaire cargbroeken, zware schoenen, soms leren jacks zonder versieringen. Niets overbodigs, geen kant. Dat minimalisme vloeide rechtstreeks voort uit het geluid, hard en mechanisch. Als die richting je aanspreekt, is het handig om met één concreet stuk te beginnen, bijvoorbeeld een cargobroek in zwart of olijfgroen, en de rest van de outfit daaromheen op te bouwen in plaats van meteen alles te veranderen.

Het is goed om te beseffen dat deze visuele richtingen niet van bovenaf werden opgelegd. Fans interpreteerden ze op hun eigen manier, mixten elementen en pasten ze aan hun eigen mogelijkheden aan. Zelf kies ik het vaakst foto's van specifieke concertreeksen of festivals uit die periode, omdat je daarop kunt zien hoe sterk de outfits van elkaar verschilden, zelfs binnen dezelfde scène. Als je nu inspiratie zoekt, loont het om terug te gaan naar foto's uit de jaren tachtig en negentig, want daar vind je echt uiteenlopende benaderingen van dezelfde stijlen. Ben je specifiek geïnteresseerd in het geluid en de uitstraling van zwaardere genres, dan kan kleding met een metal-sfeer een goede aanvulling zijn. Een veelgemaakte fout is het zoeken naar één perfecte referentielook en die behandelen als het enige juiste startpunt, terwijl de originele scènes veel gevarieerder waren dan de huidige overzichten op blogs en sociale media doen vermoeden.

Lopen deze drie scenes in elkaar over en wat betekent dat voor je styling?

Ja, deze scenes overlappen al heel lang en veel mensen putten bewust uit meerdere tegelijk. Dat is geen fout of gebrek aan consistentie, maar gewoon de manier waarop muzieksubculturen en de bijbehorende kledingstijlen zich ontwikkelen. Als je meer achtergrond wilt, is het de moeite waard om de basisprincipes van gotische esthetiek in mode te lezen, die helpen begrijpen waar de verschillende kledingstukken vandaan komen.

In de praktijk ziet dat er zo uit: iemand luistert naar zowel deathrock als EBM en combineert een leren broek met een brede riem en metalen gespen met een kanten blouse in een losse snit. Of bij een klassieke darkwave-jurk van fluweel worden zware plateauschoenen gedragen die dichter bij een industriële esthetiek liggen. Zulke combinaties werken omdat de afzonderlijke kledingstukken verschillende proporties en texturen hebben die elkaar aanvullen.

Het is handig om op één praktisch detail te letten: hoe meer stijlen je in één outfit probeert te combineren, hoe belangrijker kleur- of materiaalsamenhang wordt. Als je zachte chiffon met hard leer combineert, zou één van die materialen moeten domineren en het andere als accent dienen, bijvoorbeeld als leren riem of handschoenen.

Een veelgemaakte fout bij het mixen van scenes is het stapelen van te veel texturen en details tegelijk. Drie verschillende soorten stof, meerdere brede riemen, massief sieraad en zwaar versierde schoenen in één outfit kunnen ervoor zorgen dat geen enkel element goed tot zijn recht komt. Een interessant resultaat is makkelijker te bereiken als één element duidelijk de boventoon voert, bijvoorbeeld een wijde rok van tule en volants, terwijl de rest van de outfit rustiger is, zoals een aansluitend netshirt en eenvoudige plateaulaarzen.

Zelf kies ik meestal één hoofdsnit als vertrekpunt en voeg daar accessoires uit andere scenes aan toe, in plaats van alles gelijkmatig te mixen. Zo heeft de outfit een duidelijke richting, ook als die uit verschillende bronnen put.

Bij het combineren van elementen uit verschillende scenes is het ook goed om na te denken over de proporties van je silhouet. Als de bovenkant ruim en los is, zoals een oversized jas met studs of een wijde blouse met pofmouwen, kan de onderkant smaller zijn, bijvoorbeeld een skinny broek van imitatieleer of een aansluitende kokerrok tot de knie. Dat werkt ongeacht of je je laat inspireren door het volume van deathrock, de ruwheid van industrial of de zachtheid van darkwave.

De grenzen tussen darkwave, deathrock en EBM waren altijd al vloeiend, omdat deze scenes zich in dezelfde periode en op vergelijkbare plekken ontwikkelden, en de invloed van gotische muziek op kledingstijl is precies te zien in hoe vrij esthetieken tussen genres door elkaar lopen. Er is geen reden om ze als strikt gescheiden vakjes te behandelen. Als iets er goed uitziet en goed zit, is dat reden genoeg om het te dragen.

Darkwave, deathrock, EBM - drie scenes, drie verschillende benaderingen van stijl

Elke stroming heeft zijn eigen geschiedenis, zijn eigen geluid en zijn eigen manier om zich via kleding uit te drukken. Darkwave, deathrock en EBM verschillen niet alleen in muziek, maar ook in snit, materiaal en de sfeer van de looks die eruit voortkomen. De grenzen ertussen zijn vaak vloeiend en veel mensen spelen daar bewust mee op hun eigen manier.

Als je looks wilt bouwen die geïnspireerd zijn op een van deze stromingen, kijk dan eens in het aanbod van Gotyka, waar je kleding en accessoires vindt die bij elk van deze richtingen passen.